[x]

LenTym razem Brzechwa na warsztat.

Leń

Na tapczanie siedzi leń.
Nic nie robi cały dzień.
- Totalnie wypraszam sobie!
Tak jakby ja nic nie robię?
A kto zjadł Lici śniadanie?
Makowca na drugie danie?
A kto dzisiaj w nocy chrapał?
Kto Licię wodą ochlapał?
A kto dzisiaj stłukł dwa klosze?
O - o! Proszę!
Na tapczanie siedzi leń.
Się obija cały dzień.
- Hellou! A szyby nie zbiłem?
A Lici nie przytuliłem?
I nie patrzyłem jak zmyka?
A nie zmacałem konika?
I tak jakby wziąłem prysznic!
I to ma być totalnie nic?!

HamburgerTym razem zróbmy siarę panu Tuwimowi (żeby nie było! Uwielbiam jego poezję! Kocham! Ubóstwiam!... co nie zmienia faktu, że nie mam skrupułów w przerabianiu jego twórczości xD)!!!

"Hamburger"
Wrzeszczy Alfred: "O cholera!
Ktoś mi zwinął hamburgera!"
Szuka w barku i na półce,
I w chlebaku - tuż przy bułce.
Wszystko z lodówki wywala -
Żarcia pełna cała sala.
"Skandal! - krzyczy - Arthur sknera
Zeżarł mego hamburgera!"
Szuka w Anglii - nie ma śladu!
...Francis nie jadł dziś obiadu!
Jest u Francji, si&

Poskromienie smoczycyNad polem walki kurz szary się unosił. Królestwo Polskie bez trudu większego dostrzegał jednak szkaradną postać Prus Książęcych, który z uśmiechem swym perfidnym palcem mu otwarcie groził.
Na to dobył Polska miecza swego i kolana lekko ugiął, do skoku się szykując.
- Za wszystek mi teraz zapłacisz!
Na to Prusy zaśmiał się jedynie i jednym ruchem miecza własnego dobył – miecza, zmiłuj się Panie Boże, o ostrzu pięciometrowym!
Zamarł na to Feliks, a oczy jego wielkie się zrobiły jak z

Punkt widzenia a siedzenia- Podciągnij spodnie.
- Bo co? – Fuknął zadziornie Feliks. Klęczał na podłodze w węgierskiej kuchni, w niezaprzeczalnie węgierskim domu, i z typową polską ciekawością zaglądał pod, bez wątpienia, idealnie węgierski zlew. Otworzył drzwiczki węgierskiej szafki kuchennej, pousuwał ze środka kuchenne graty, i sam zanurkował do środka na tyle, na ile pozwalała mu na to jego postura. W efekcie z szafki wystawał cokolwiek zgrabny polski tył.
Erzsébet przewróciła oczami.
- Bo widzę twoje majtki.
- T

Norma, jak pragne zdrowia- Ja się wykończę… - jęknął żałośnie Feliks. – Umrę. Zginę śmiercią marną… Totalnie na śmierć umrę.
- Przesadzasz – odparła spokojnie Erzsébet. Rozejrzała się przy tym dyskretnie, z nadzieją, że polskie narzekania nie ściągnęły na nich nieproszonej uwagi. Szczęśliwie, kawiarniany ogródek pozostawał pusty.
- Nic nie przesadzam – ciągnął Feliks głosem męczennika. – Umrę, zginę, w proch się obrócę! I nic po mni

+APH:HijoDeLaLuna_4AoriLittleLadyPunk

„Hijo de la Luna”

* * *
Dzień, upał. Oddycha się z trudem, klatka piersiowa unosi się ciężko i ciężko opada. Powietrze jest nasycone, przesycone zapachami, drga. Lovino siedzi po drzewem na wzgórzu, ręce skrzyżowane, nogi podciągnięte pod brodę. Czuje swój pot między zaciśniętymi palcami a skórą przedramienia. Patrzy na niebo spode łba i nieufnie. Niebo jest jasne od żaru – gdyby go dotknąć, pewnie można się oparzyć, jak cienką warstwą tłuszczu na rozgr

+v+MW+II+++MW+++
Rozdział drugi, w którym poznajemy Feliksa, Torisa i przyczynę, dlaczego kiełbasa była za słona

I.
Psiamać, za dużo ludzi, ilu ich tam jest, powiedział, opierając czoło o korę jedynego drzewa, którego nie mieli siły już obgryźć. Nad kotliną wisiała mgła tak gęsta, że można by ją kroić nożem i tak biała, że można by nią smarować chleb, gdyby nie to, że ostatni raz mieli w ustach chleb miesiąc temu, a potem polowali na żaby, których po zimie wiele nie znale

Jak feniks...Pairing: LietPol
Język: polski

Ostrzeżenie: Jeśli, Drogi Czytelniku, nie masz ochoty się dołować, lepiej tego nie czytaj ^^"

Jak feniks z popiołów

Siedział na ziemi. Sam. Zupełnie sam. Zapomniany.
Przed jego oczami płynęła ulicą rzeka krwi. Jego stopy zamoczone były w niej aż po kostki.
Wygrał. Był wolny. Ale co mu po takim zwycięstwie?! Został sam. Nie było nikogo dla niego. Już nigdy nie będzie. Chciał płakać, ale jego polska duma mu na to nie pozwalała. Patrzył tępo przed siebie, oddychaj&#

+APH+MalaWojna+:roz.III LittleLadyPunk

„+MałaWojna+”

Rozdział III

W zimnej, wilgotnej celi Toris będzie myślał o wielu rzeczach.

Toris zda sobie sprawę, że nie pamięta zbyt dobrze dotychczasowego przebiegu wojny. Nie potrafi przywołać z pamięci jakiś szczególnych dat. Ale wiele rzeczy zobaczy, gdy zamknie oczy.
Zobaczy ciemną zieleń drzew i jaskrawe płomienie ognia. Stanie mu przed oczami ten moment, kiedy ich oddział, jego i Feliksa (będzie się chwilę waha&

WizytaPairing: LietPol
Język: polski, bo mi się tłumaczyć nie chce xD

~Wizyta~

Feliks siedział w swoim pokoju i po raz piąty czytał ten sam list.
„Wyjeżdżam na tydzień do Ameryki-san’a. Jedzenie masz w lodówce. W środę umówiłem Cię z Węgrami na obiad. Idąc do niej, nie zapomnij kwiatów. Niebawem wrócę. Litwa.”
Szlag go trafiał za każdym razem, gdy spoglądał na kartkę.
― Ameryka?! Co on generalnie niby ma, czego ja nie mam?!
Odpowiedź nasuwała się sama: pieniądze. Dobrobyt.

Polsko...Ostrzeżenie: shounen-ai
Pairing: LietPol
Język: no, zgadnijcie… xP

Polsko…

Dochodziło południe. Promienie słońca łobuzersko wkradały się do polskiej sypialni. Przenikały przez okna i tańczyły z zasłonkami i firankami. Rozgrzewały pomieszczenie tym rodzajem ciepła, który potrafi uszczęśliwiać.
Toris otworzył oczy. Ledwo pamiętał poprzedni dzień i noc. Przez chwilę próbował zebrać myśli, a gdy wspomnienia powróciły, zalany został falą zażenowania. Szkarłat wp

Rzecz o negocjacjachStara wieść ludowa głosiła, że jedna jaskółka wiosny nie czyni. Głosiła również, że nie wszystko złoto, co się świeci. Że każda kartka ma dwie strony, a Rzym nie od razu zbudowano. Oraz, że wszystko jest do dupy.
Jako że rzeczą powszechnie wiadomą było, iż przysłowia są mądrością narodu, naród całym sercem wszelakim mądrościom ludowym był skłonny przytaknąć. Szczególnie zaś tej ostatniej, gdyż w prywatnym rankingu Feliksa Łukasiewicza wszystko,

APH: Aria na dwa sny***
Niczym kot, ostrożnie przemyka obok ciebie uczucie. Nawet go nie dostrzegasz. Gubisz gdzieś pomiędzy pobudką a śniadaniem. Lekceważysz. Odpychasz. Wyganiasz, grożąc palcem. "Nie tak cię wymarzyłem" tłumaczysz się niczym winny, a potem po cichu wystawiasz spodek z nadzieją. Owiewa ci kostki, wskakuje na kolana, muska policzki, a ty nadal wmawiasz sobie, że to tylko zimny wiatr i jeszcze bardziej wtulasz się w bezpieczny szalik samotności.
Rzeczywistość powoli zastępujesz snami. Gdy nie radzisz sobie w realnym świecie, swoje życie zami

Na warunkowymProlog

„Puk puk…” Rozległo się pukanie. Rozwalony na łóżku nastolatek nie usłyszał go jednak, bo po przewodach wprost do jego uszu płynęła muzyka o niebotycznym poziome decybeli. Każdy normalny człowiek prawdopodobnie dawno by już ogłuchł. Ale on nie był normalnym człowiekiem. Był za to we własnym świecie. Konkretnie stał na scenie i śpiewał dla szalejącego tłumu fanów.
Nie usłyszawszy odpowiedzi (na którą też i wcale nie czekał - nawet zza zamkniętych drzwi sł

Browse More Like This

Download File
HTML, 1.8 KB more ▶

More from ~Suiren7

ObietnicaObietnica

Ze specjalną dedykacją dla Tian.
Za co? Za nic specjalnego.
Po prostu.
Bo wymyśliłam to rozmawiając z nią.
I dlatego, że chciałam jej jakąś mą pracę zadedykować.

Uwaga! : shounen-ai
Pairing: KuroFai
Język: polski

Wisząca nad nim jarzeniówka bzyczała cicho. Pokój byłby zwykły, obskurny wręcz, gdyby nie stojąca w kącie maszyneria. Dobiegał z niej miarowy dźwięk: pik, pik, pik, pik…
Białe drzwi uchyliły się, lekko skrzypiąc. Więcej jarzeniowego światła wpad&

View Gallery · View Prints

Featured in Groups:

#Rzeczpospolita-fc
Feliks Łukasiewicz <3

Details

Submitted: March 7, 2009
File Size: 1.8 KB

Thumb

Statistics

Comments: 211
Favourites: 59 [who?]
Views: 3,861 (0 today)
Downloads: 13 (0 today)

[x]

Inwokacja

by ~Suiren7, Mar 7, 2009, 8:23:08 AM
Literature / Poetry / Humor / Free Verse

uwaga: Jeśli ktoś strrrrrrrrasznie ceni naszego wspaniałego, cudownego i genialnego Adama Mickiewicza i nie mógłby znieść czegoś, co ewidentnie się nabija z jego twórczości, niech NIE czyta! xP

Przeróbka Inwokacji - wersja APH

Liciu, kochanku Feliksa, tyś jest jak zdrowie.
Ile cię cenić trzeba, Feliks wnet się dowie,
Gdy cię straci. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzi i opisuje, bo tęskni po tobie.
Rosjo niedobry, co Feliksowi Licię zabrałeś
I zamknąłeś kochankom bramy,
Ty, co kraje podbijasz swoim biednym ludem,
Feliksa od Lici oderwałeś - cudem!
Gdy płaczącego Torisa pod swoją opiekę
Zabrałeś Polsce, który martwą podniósł powiekę.
I zaraz mógł do twego domu progu
Iść - żądać powrotu Lici i odgrażać się Bogu.
Tak masz wrócić Torisa na Feliksa łono.
Tymczasem pozwól im na konwersację utęsknioną
O tych pagórkach leśnych i łąkach zielonych
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych.
O tych polach malowanych zbożem rozmaitem,
Gdzie się obaj pieścili między pszenicą i żytem...
Gdzie ciemną nocą twarz Lici biała
Panieńskim rumieńcem przy Feliksie pała.
A wszystko to opasane jakby wstęgą, Rosji szalem -
O tym sobie będą cicho mówić z żalem...

Inwokacjaby ~Suiren7

Literature / Poetry / Humor / Free Verse

No to mały komentarz ode mnie....
Tekst powstał bodajże w okolicach 3 nad ranem którejś pięknej nocy, jak wyłączyłam komputer, a spać mi się nie chciało i zamęczałam biedną

esemesami ^^

Osobom obeznanm z Hetalią, nie muszę tłumaczyć, o co mi chodziło, prawda? xD < sama nie wie, o co jej chodziło - wtedy, w nocy >

Tak to bywa, jak mózg nie jest do końca normalny.

Miało się to znaleźć w drugim wydaniu gazetki Papierowa Torebka, ale... - niestety! Pewna Osoba twierdzi, że już do tego ręki nie przyłoży, a ja nie umiem wymyślić tylu pozytywnie porąbanych rzeczy, by stworzyć całą jedynkę gazetki ^^'
Jako że gazetka się nie ukaże, wrzucam to tutaj *^^*

I proszę mi wybaczyć mój słowotok ^^"

---
Hetalia Axis Powers (c) Hidekaz Himaruya